Oris - Strona Główna
Wyszukiwarka
logo Unia Europejska

Menu gwne








Infolinia prezentujaca tresci ulotek farmaceutycznych








Kupuj przez FaniMani.pl



NIEWIDOMY I NORDIC WALKING

Do powstania poniższego tekstu przyczyniła się nasza Czytelniczka, zadając pytanie: – Czy, a jeśli tak, to w jaki sposób, z kijkami może chodzić osoba niewidoma lub bardzo słabo widząca?

Georgina Myler, instruktor Nordic Walking, (KSN Łuczniczka Bydgoszcz):

Chodzenie z kijkami, czyli Nordic Walking, od ponad dwudziestu lat (oficjalnie zarejestrowano go w Finlandii w 1997 r.), cieszy się ogromną popularnością. Od wielu lat praktykują ten rodzaj aktywności także osoby niewidome i niedowidzące.

Z niewidomymi stosujemy trzy sposoby chodzenia: o trzech kijkach, za ramię i z pomocą specjalnej uprzęży.

Metoda wykorzystująca trzy kijki polega na tym, że osoba niewidoma ma dwa kijki, a będąca przewodnikiem ma jeden własny kij, drugim jej kijem jest kijek osoby niewidomej.

Metoda „za ramię” – osoba niewidoma idzie ze swoimi kijkami. Przewodnik kładzie swoją rękę na ramieniu osoby, której towarzyszy. Ruchem swojej dłoni przekazuje informacje np. dotyczące kierunku skręcania. Już przy pewnej różnicy wzrostu pomiędzy przewodnikiem i osobą niewidomą, dla przewodnika jest to bardzo męczące.

Poszukiwania jak najlepszej metody chodzenia dla tandemu niewidomy-przewodnik doprowadziły do powstania specjalnego sprzętu – uprzęży. Przy jej stosowaniu nie ma potrzeby bezpośredniego kontaktu tych dwóch osób, łączy je bowiem linka. Umiejętne posługiwanie się uprzężą umożliwia niewidomemu marsz z kijkami po bardzo różnym terenie. Metoda jest bardzo prosta a zarazem bardzo wygodna. Pomysłodawcą i producentem jest Paweł Piechowicz. U nas w klubie także korzystamy z tego rozwiązania.

Twórca i wieloletni użytkownik uprzęży, Paweł Piechowicz: „Zestaw nazwany „uprzężą” składa się z dwóch par szelek i elastycznej liny. Niewidomy i jego przewodnik zakładają na ramiona szelki. Łącząca ich linka, przechodzi najpierw przez plecy i pod pachami niewidomego. Oba jej końce przyczepione są do uchwytów szelek przewodnika. Odległość między niewidomym a przewodnikiem powinna wynosić od 1,5 do 1,7 metra. Dzięki temu niewidomy uzyskuje swobodę poruszania rękami, w których trzyma kijki. Niewidomy wyczuwa zmianę kierunku marszu przewodnika dzięki ruchowi elastycznej linki.

Uzyskiwane w ten sposób informacje będą bardziej czytelne dla niewidomego, jeśli osoby w tandemie będą podobnego wzrostu, a łącząca ich linka będzie ułożona równolegle do terenu, po którym tandem się przemieszcza.

Jeśli między niewidomym a przewodnikiem występuje różnica wzrostu, ułożenie linki ustawia się regulatorem na szelkach przewodnika. Tempo marszu nadaje przewodnik.

By zachować odpowiednią odległość podczas wspólnego marszu, osoba niewidoma musi pilnować naprężenia linek. Zbyt luźne naciągnięcie - prawdopodobnie przewodnik będzie miał podeptane nogi, zbyt mocne – przewodnik będzie „ciągnął” osobę z tyłu.”

Cena uprzęży – 170 zł. Kontakt do producenta: pawel.piechowicz@o2.pl

Przedruk - Biuletyn Informacyjny OKO nr 71/2/2020

Sobota, 06 02 2021 / Autor: Renata Olszewska


(c) Copyright 2012 by Ośrodek Rehabilitacji i Szkolenia. All rights reserved.
. . / .